Διαφορετικές γλώσσες στις γνωριμίες: ζήτησε διευκρίνιση

Όταν χρησιμοποιείτε διαφορετικές γλώσσες στις γνωριμίες, μια σύντομη φράση μπορεί να χρειάζεται διευκρίνιση πριν απαντήσεις στον τόνο της. Ρώτησε τι εννοεί ο άλλος και πες τι κατάλαβες, χωρίς να απαιτείς τέλεια διατύπωση.

Προτείνεις ένα καφέ και διαβάζεις την απάντηση «Όπως θέλεις». Είχες φανταστεί περισσότερο ενθουσιασμό και σκέφτεσαι να αποσύρεις την πρόσκληση. Ίσως όμως ο άνθρωπος που γράφει προσπαθεί απλώς να σου αφήσει την επιλογή του μέρους. Πριν απαντήσεις σαν να έχει απορρίψει την ιδέα, μπορείς να ρωτήσεις αν θέλει να βρεθείτε.

Η Ίριδα και ο Άρης είναι δύο φανταστικοί ενήλικες στην Αθήνα. Έχουν γράψει μεταξύ τους και στα ελληνικά και στα αγγλικά. Η Ίριδα εκφράζεται πιο άνετα στα ελληνικά, ενώ ο Άρης προτιμά τα αγγλικά όταν θέλει να εξηγήσει κάτι πιο σύνθετο. Καμία από αυτές τις προτιμήσεις δεν λέει από μόνη της τι νιώθουν ο ένας για τον άλλον.

Η σύντομη φράση μπορεί να αφήνει πολλά ανοιχτά

Η Ίριδα διαβάζει το «όπως θέλεις» σαν να σημαίνει «δεν με ενδιαφέρει ιδιαίτερα». Ο Άρης μπορεί να εννοεί «μου αρέσει η ιδέα και σου αφήνω την επιλογή». Οι λέξεις που έφτασαν είναι ίδιες, αλλά οι δύο πιθανές αναγνώσεις οδηγούν σε διαφορετικές απαντήσεις. Η Ίριδα ακόμη δεν ξέρει ποια ταιριάζει σε αυτό που ήθελε να πει ο Άρης.

Κράτησε χωριστά τη φράση από την ερμηνεία που της έδωσες. Μπορείς να πεις ότι το μήνυμα ήταν σύντομο. Δεν μπορείς ακόμη να πεις με βεβαιότητα ότι ήταν αδιάφορο. Αν η διατύπωση σου φάνηκε απότομη, αυτή είναι μια πραγματική εντύπωσή σου, αλλά δεν χρειάζεται να γίνει αμέσως συμπέρασμα για την πρόθεση του άλλου.

Η γλώσσα είναι επίσης μόνο μια πιθανή πλευρά της ασάφειας. Κάποιος μπορεί να γράφει σύντομα επειδή δεν έχει αποφασίσει, επειδή θέλει να αφήσει χώρο ή επειδή πράγματι δεν επιθυμεί την πρόταση. Δεν χρειάζεται να διαλέξεις την πιο ευχάριστη εξήγηση. Χρειάζεται να δώσεις στον άνθρωπο την ευκαιρία να πει ποια είναι η δική του απάντηση.

Αν βρίσκεστε ακόμη στην πρώτη ανταλλαγή μηνυμάτων, μπορεί να μην ξέρεις καν πώς γράφει συνήθως. Δεν χρειάζεται να αναζητήσεις έναν σταθερό χαρακτήρα πίσω από τη στίξη ή από την απουσία μιας ζεστής λέξης. Μια μικρή ερώτηση για το συγκεκριμένο νόημα αρκεί για να συνεχίσει αυτή η κουβέντα.

Ρώτησε για το νόημα πριν απαντήσεις στον τόνο

Η Ίριδα θα μπορούσε να γράψει «Αν δεν θέλεις, δεν χρειάζεται να έρθεις». Αυτή η απάντηση περιέχει ήδη την ερμηνεία της. Ο Άρης θα πρέπει τότε να καταλάβει πρώτα γιατί η Ίριδα νομίζει ότι εκείνος δεν θέλει τον καφέ. Μια πιο άμεση ερώτηση μπορεί να μείνει στην πρόταση που προσπαθούν να συζητήσουν.

«Δεν κατάλαβα αν θέλεις να βρεθούμε για καφέ ή αν ακόμη το σκέφτεσαι. Τι σου ταιριάζει;»

Η ερώτηση δεν διορθώνει τα ελληνικά του ούτε απαιτεί να γράψει με τον τρόπο της Ίριδας. Ζητά μια πληροφορία που χρειάζεται για το σχέδιο. Ο Άρης μπορεί να απαντήσει: «Θέλω να βρεθούμε. Εννοούσα ότι μπορείς να διαλέξεις το μέρος». Τώρα εκείνη ξέρει ότι το ανοιχτό σημείο είναι η επιλογή του καφέ.

Μπορεί όμως η διευκρίνιση να είναι διαφορετική: «Δεν ξέρω ακόμη αν θέλω να κανονίσουμε». Και αυτή η απάντηση χρειάζεται να ακουστεί όπως δίνεται. Η ερώτηση δεν είναι τρόπος να εξασφαλίσεις ένα ναι. Αν ξεκαθαρίσει ότι δεν θέλει, δεν χρειάζεται να συνεχίσεις να αποδίδεις την άρνηση σε μια δυσκολία με τις λέξεις.

Αν θέλεις να μιλήσεις και για την εντύπωσή σου, περίγραψε πώς το διάβασες εσύ: «Το διάβασα σαν να μην ήθελες, γι' αυτό ρώτησα». Έτσι μπορείς να εξηγήσεις την προηγούμενη αβεβαιότητα χωρίς να επιμένεις ότι το μήνυμα είχε αναγκαστικά τον τόνο που άκουσες μέσα σου.

Πες το ίδιο με πιο απλά δικά σου λόγια

Όταν χρειάζεται να διευκρινίσεις κάτι που έγραψες εσύ, άλλαξε τις λέξεις που δημιούργησαν το κενό. Η επανάληψη της ίδιας φράσης με πιο έντονη στίξη μπορεί να μην προσθέσει την πληροφορία που λείπει. Ο Άρης μπορεί να πει πρώτα ότι θέλει τον καφέ και μετά ότι δεν έχει προτίμηση για το μέρος.

Δοκίμασε να κρατήσεις μία σκέψη σε κάθε πρόταση. Αν γράψεις μαζί την επιθυμία σου, μια εξαίρεση, ένα αστείο και μια εναλλακτική έξοδο, ο άλλος μπορεί να μην ξέρει ποιο από όλα είναι το τελικό σχέδιο. Δεν χρειάζεται να κάνεις τη φωνή σου ψυχρή. Μπορείς να γράφεις απλά και ζεστά ταυτόχρονα.

Η Ίριδα μπορεί τώρα να απαντήσει: «Χαίρομαι που θέλεις. Θα προτείνω ένα καφέ και θα μου πεις αν σου αρέσει». Δεν χρειάζεται να δοκιμάσει αν ο Άρης έμαθε μια συγκεκριμένη έκφραση. Αρκεί ότι έχουν ξεκαθαρίσει ποιος θα κάνει την επόμενη πρόταση και ότι αυτή θα παραμείνει επιλογή και για τους δύο.

Αν σου λείπει μια λέξη, μπορείς να περιγράψεις την ιδέα. «Εννοώ ένα μέρος όπου μπορούμε να καθίσουμε έξω, αλλά να ακούμε ο ένας τον άλλο» δίνει αρκετό νόημα χωρίς να χρειάζεται να βρεθεί αμέσως η ακριβής ονομασία. Ο άλλος μπορεί να ρωτήσει για ό,τι παραμένει ασαφές.

Διαλέξτε γλώσσα για τη συγκεκριμένη συζήτηση

Η Ίριδα και ο Άρης δεν χρειάζεται να αποφασίσουν ότι κάθε επόμενη κουβέντα θα γίνει στην ίδια γλώσσα. Μπορούν να χρησιμοποιήσουν εκείνη στην οποία συνεννοούνται καλύτερα για το συγκεκριμένο θέμα. Το ότι κάποιος γράφει άνετα για ένα ενδιαφέρον του δεν σημαίνει ότι του είναι εξίσου εύκολο να περιγράψει μια προσωπική προτίμηση.

Μπορείς να ρωτήσεις: «Θέλεις να το εξηγήσουμε στα ελληνικά ή θα σε βόλευαν περισσότερο τα αγγλικά;» Πρότεινε μόνο γλώσσες που πράγματι μπορείτε να χρησιμοποιήσετε. Αν μια επιλογή δυσκολεύει εσένα, πες το κι εσύ. Αν δεν καταλαβαίνεις κάτι, μπορείς να το πεις και να ζητήσεις διαφορετική εξήγηση.

Το Sugarfar δεν προσφέρει μετάφραση μηνυμάτων ούτε βιντεοκλήσεις. Μια κλήση που θα αποφασίσετε να κάνετε θα γίνει με μέσο έξω από το Sugarfar, επιλεγμένο και από τους δύο. Δεν χρειάζεται να δεχτείς άλλο τρόπο επικοινωνίας μόνο και μόνο επειδή μια γραπτή φράση χρειάζεται εξήγηση.

Η ιδιωτικότητα στις γνωριμίες παραμένει δική σου επιλογή και όταν ζητάς βοήθεια για μια λέξη. Μπορείς να περιγράψεις τη δική σου απορία χωρίς να δείξεις σε τρίτο πρόσωπο ολόκληρη την προσωπική συνομιλία. Η διευκρίνιση του νοήματος δεν απαιτεί να μοιραστείς όσα δεν θέλεις.

Το αστείο χρειάζεται κοινό πλαίσιο

Αφού ξεκαθαρίσουν τον καφέ, ο Άρης μπορεί να γράψει παιχνιδιάρικα: «Τώρα θα μας βρεις εσύ το τέλειο μέρος». Η Ίριδα όμως ίσως διαβάσει μια απαίτηση αντί για αστείο. Μια κοινή γλώσσα δεν σημαίνει ότι έχουν ήδη κοινές αναμνήσεις ή γνωρίζουν τι θεωρεί αστείο ο άλλος.

Αν το αστείο ήταν δικό σου, εξήγησε την πρόθεση χωρίς να ζητήσεις από τον άλλο να παραδεχτεί ότι έπρεπε να γελάσει. «Το είπα για αστείο, αλλά καταλαβαίνω ότι ακούστηκε σαν απαίτηση. Δεν περιμένω να βρεις κάτι τέλειο» δίνει το νόημα που έλειπε. Μπορείς μετά να επιστρέψεις στην πραγματική επιλογή του μέρους.

Μην αποδώσεις τη διαφορετική αντίδραση αυτόματα σε μια εθνικότητα ή στη διαφορά ηλικίας. Δεν χρειάζεται να μιλήσεις για το τι καταλαβαίνει μια ολόκληρη ομάδα ανθρώπων. Ρώτησε πώς το άκουσε ο άνθρωπος που έχεις απέναντί σου και δες αν θέλεις να χρησιμοποιήσεις άλλη διατύπωση.

Μπορεί επίσης να μην υπήρξε γλωσσική παρανόηση: ο άλλος κατάλαβε το αστείο και δεν του άρεσε. Σε αυτή την περίπτωση, περισσότερη μετάφραση δεν αλλάζει την προτίμησή του. Μπορείς να αφήσεις εκείνο το πείραγμα και να συνεχίσεις χωρίς να το κάνεις δοκιμασία για το αν ταιριάζετε.

Όταν συναντηθείτε, αφήστε χώρο για διευκρινίσεις

Στον καφέ, η Ίριδα μπορεί να ψάξει μια λέξη στα αγγλικά και ο Άρης να μην ξέρει αμέσως ποια ελληνική έκφραση εννοεί. Μπορούν να περιγράψουν το μικρό περιστατικό με άλλα λόγια. Δεν χρειάζεται ο ένας να τελειώνει διαρκώς τις προτάσεις του άλλου ή να διορθώνει κάθε τύπο πριν ακούσει την ιστορία.

Για τη συνέχεια της κουβέντας στο πρώτο ραντεβού, μπορείς να κρατήσεις την περιέργεια που είχες από το μήνυμα. Ρώτησε για την εμπειρία, πρόσθεσε κάτι δικό σου και πες καθαρά αν μια λέξη άλλαξε αυτό που κατάλαβες. Η γλωσσική ακρίβεια δεν χρειάζεται να γίνει εξέταση του άλλου.

Γνώρισε το Sugarfar στην Ελλάδα και, όταν μια φράση σου αφήνει αμφιβολία, γύρισε στην απλή απορία σου. Η Ίριδα δεν χρειάζεται να μαντέψει τον χαρακτήρα του Άρη από το «όπως θέλεις». Μπορεί να μάθει αν θέλει τον καφέ και να αφήσει την επόμενη πρόταση να βασιστεί σε αυτή την απάντηση.