Συζήτηση στο πρώτο ραντεβού στην Ελλάδα: δώσε συνέχεια

Για να προχωρήσει η συζήτηση στο πρώτο ραντεβού, στάσου λίγο στην απάντηση που μόλις άκουσες και πρόσθεσε κάτι δικό σου. Δεν χρειάζεσαι διαρκώς νέο θέμα· μια συγκεκριμένη απορία, μια μικρή ιστορία και χώρος για τον άλλον μπορούν να δώσουν συνέχεια στην κουβέντα.

Ο Θανάσης και η Λένα, δύο ενήλικες σε ένα υποθετικό παράδειγμα, έχουν καθίσει για καφέ στη Θεσσαλονίκη. Έχουν ήδη μιλήσει για το πώς βρήκαν το μέρος και αν τους βολεύει το τραπέζι. Όταν εκείνος ρωτά πώς πέρασε η ελεύθερη μέρα της, εκείνη λέει ότι ασχολήθηκε με τα φυτά στο μπαλκόνι της. Ο Θανάσης ετοιμάζεται να περάσει αμέσως στη δουλειά, στα ταξίδια και σε όσα άλλα έχει σκεφτεί να ρωτήσει. Όμως η πρώτη απάντηση έχει ήδη κάτι στο οποίο μπορεί να σταθεί.

Το πρώτο θέμα έχει ήδη ανοίξει

Αν η Λένα πει μόνο «ασχολήθηκα λίγο με τα φυτά», ο Θανάσης μπορεί να θεωρήσει ότι το θέμα τελείωσε. Μια σύντομη απάντηση, όμως, δεν του λέει αν δεν υπάρχει κάτι άλλο να ειπωθεί ή αν απλώς δεν έχει προκύψει ακόμη η κατάλληλη αφορμή. Μπορεί να δείξει ενδιαφέρον χωρίς να ζητήσει ολόκληρη αφήγηση από την αρχή.

«Είχες κάτι καινούργιο να φυτέψεις ή φρόντιζες όσα έχεις;» είναι μια πιθανή συνέχεια, αν τον ενδιαφέρει η απάντηση. Η ερώτηση πατά σε αυτό που άκουσε. Δεν απαιτεί από τη Λένα να βρει ένα πιο εντυπωσιακό γεγονός από την ημέρα της για να κρατήσει το ενδιαφέρον του.

Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσεις ακριβώς αυτή τη διατύπωση. Πρόσεξε ποιο κομμάτι της δικής σου συζήτησης σου δημιούργησε πραγματική απορία. Μπορεί να είναι μια λέξη που ειπώθηκε με χαμόγελο, μια αλλαγή σχεδίου ή μια δραστηριότητα που δεν γνωρίζεις. Αν δεν σου γεννήθηκε απορία, μπορείς να μοιραστείς μια σχετική παρατήρηση αντί να κατασκευάσεις ερώτηση.

Το πρώτο μήνυμα μπορεί να είχε δώσει την αρχική αφορμή, αλλά τώρα ακούτε ο ένας τον άλλον χωρίς να έχετε γραμμένο όλο το κείμενο μπροστά σας. Δεν χρειάζεται να θυμάσαι κάθε προηγούμενη λεπτομέρεια. Μπορείς να ζητήσεις να σου θυμίσει κάτι και να συνεχίσεις από αυτό που λέγεται τώρα.

Μείνε λίγο σε αυτό που μόλις άκουσες

Η Λένα εξηγεί ότι προσπαθεί να φροντίσει ένα φυτό που είχε παραμελήσει. Περίμενε ότι θα το έχανε, αλλά πρόσεξε καινούργια φύλλα και χάρηκε. Ο Θανάσης μπορεί να συνεχίσει με μια τεχνική ερώτηση για το φυτό, αν τον ενδιαφέρει πραγματικά, ή να σταθεί στη μικρή έκπληξη της ιστορίας.

«Μάλλον δεν το περίμενες ότι θα ξαναζωντανέψει» αφήνει χώρο στη Λένα να πει τι της άρεσε στη στιγμή. Εκείνη μπορεί να απαντήσει ότι της δίνει χαρά να βλέπει κάτι να αλλάζει χωρίς να το βιάζει. Η Λένα δεν απαριθμεί πια μόνο δουλειές που έκανε· μοιράζεται κάτι που της έδωσε χαρά.

Άκου αυτό που αφηγείται χωρίς να εξηγείς εσύ τι σημαίνει για τον χαρακτήρα της. Ο Θανάσης δεν χρειάζεται να αποφανθεί ότι η Λένα είναι υπομονετική σε όλες τις σχέσεις της επειδή φροντίζει ένα φυτό. Μπορεί να ακούσει την ιστορία ως συγκεκριμένη εμπειρία, χωρίς να τη μετατρέψει σε συμπέρασμα για ολόκληρο τον χαρακτήρα της.

Αν καταλάβεις ότι δεν άκουσες καλά μια φράση, ζήτησε να την επαναλάβει. Μια απλή διευκρίνιση βοηθά περισσότερο από το να συνεχίσεις πάνω σε μια λάθος υπόθεση. Και αν η άλλη πλευρά διορθώσει αυτό που κατάλαβες, μπορείς να δεχτείς τη διόρθωση χωρίς να υπερασπιστείς την πρώτη σου εντύπωση.

Πρόσθεσε μια δική σου μικρή ιστορία

Ο Θανάσης έχει μια σχετική εμπειρία: του είχαν χαρίσει ένα φυτό και στην αρχή δεν ήξερε πού να το βάλει. Το μετέφερε από σημείο σε σημείο περισσότερο επειδή του άρεσε η εικόνα παρά επειδή ήξερε τι χρειαζόταν. Μπορεί να μοιραστεί αυτή τη μικρή αστοχία χωρίς να παρουσιάσει τον εαυτό του ως ειδικό.

«Εγώ το είχα βάλει πρώτα εκεί που μου άρεσε να το βλέπω. Μετά κατάλαβα ότι μάλλον δεν του άρεσε καθόλου η θέση» δίνει στη Λένα κάτι στο οποίο μπορεί να ανταποκριθεί. Εκείνη ίσως γελάσει, ίσως ρωτήσει τι έγινε μετά ή εξηγήσει μια δική της παρόμοια επιλογή. Η επόμενη κίνηση δεν χρειάζεται να είναι άλλη ερώτηση του Θανάση.

Κράτησε τη δική σου ιστορία αρκετά συγκεκριμένη ώστε να φαίνεται γιατί την ανέφερες. Δεν χρειάζεται να εξιστορήσεις όλες τις μετακομίσεις ή κάθε δώρο που έχεις δεχτεί. Αν η αφήγηση ανοίξει από μόνη της και η άλλη πλευρά συμμετέχει, μπορείς να συνεχίσεις. Αν όμως έχεις ξεχάσει από πού ξεκινήσατε, ίσως χρειάζεται να αφήσεις χώρο.

Μπορεί να παρατηρήσεις ότι διέκοψες χωρίς πρόθεση. Δεν χρειάζεται να σταματήσει όλο το ραντεβού για μια μεγάλη απολογία. «Σε διέκοψα, τι έλεγες για εκείνο το σημείο;» επιστρέφει τον λόγο. Αντίστοιχα, αν δεν βρίσκεις χώρο να ολοκληρώσεις μια σκέψη, μπορείς να πεις ότι θα ήθελες να τελειώσεις αυτό που άρχισες.

Η συμμετοχή δεν χρειάζεται να μοιράζεται μετρώντας ακριβώς τις φράσεις. Δες αν και οι δύο μπορείτε να προσθέσετε κάτι και αν όσα λέτε γίνονται αφορμή για τον άλλον. Μπορείς να ακούς με προσοχή και να μοιράζεσαι κάτι δικό σου, χωρίς να κρατάς συνεχώς τον λόγο.

Δεν χρειάζεται να σπάσεις αμέσως τη σιωπή

Μετά την ιστορία, η Λένα παίρνει μια γουλιά από τον καφέ της και κοιτάζει προς το παράθυρο. Ο Θανάσης μπορεί να αισθανθεί ότι πρέπει να βρει αμέσως κάτι έξυπνο. Δεν ξέρει όμως τι σημαίνει η μικρή παύση για εκείνη. Μπορεί απλώς να απολαμβάνει τον καφέ ή να σκέφτεται αυτό που άκουσε.

Άφησε λίγο χρόνο χωρίς να βγάλεις αμέσως συμπέρασμα για το πώς πήγε το ραντεβού. Μπορείς να πάρεις κι εσύ μια γουλιά, να κοιτάξεις τον χώρο και να συνεχίσεις όταν έχεις κάτι να πεις. Η απουσία λόγου για μια στιγμή δεν χρειάζεται να γίνει θέμα συζήτησης από μόνη της.

Αν η δική σου ανησυχία σε κάνει να μιλάς ασταμάτητα, αναγνώρισέ την χωρίς να ζητήσεις από τον άλλον να σε καθησυχάζει συνεχώς. Αν αυτό συμβαίνει συχνά, μπορείς να σκεφτείς πώς προετοιμάζεσαι για το άγχος πριν από το πρώτο ραντεβού. Τώρα μπορείς να επιστρέψεις σε μια απλή πράξη: να ακούσεις ως το τέλος την επόμενη απάντηση.

Αν σας δυσκολεύει ο θόρυβος, μπορείτε να το πείτε αντί να θεωρήσετε ότι δεν έχετε διάθεση για κουβέντα. Ο πιο ήσυχος τρόπος γνωριμίας δεν προϋποθέτει να έχεις πάντα λιγότερα να πεις. Μπορεί απλώς να χρειάζεσαι χώρο όπου δεν προσπαθείς διαρκώς να ακούσεις μέσα από άλλες φωνές.

Όταν το θέμα δεν σας ταιριάζει

Η συζήτηση μπορεί να μετακινηθεί από τα φυτά στο σπίτι και ύστερα σε ένα προσωπικό ζήτημα που η Λένα δεν θέλει να αναπτύξει. Αν πει «αυτό θα προτιμούσα να μην το συζητήσω τώρα», ο Θανάσης μπορεί να δεχτεί την απάντηση. Δεν χρειάζεται να επιστρέψει στην ίδια πληροφορία με πιο έμμεση ερώτηση.

Μια αλλαγή θέματος μπορεί να είναι απλή: «Εντάξει, ας το αφήσουμε. Έλεγες πριν ότι σου αρέσει να περνάς χρόνο στο μπαλκόνι». Η αναφορά δεν απαιτεί να εξηγήσει γιατί έθεσε το όριο. Της δίνει τη δυνατότητα να συνεχίσει σε κάτι που ήδη ήθελε να μοιραστεί ή να προτείνει κάτι άλλο.

Και μια διαφωνία για μια προτίμηση δεν χρειάζεται να κλείσει την κουβέντα. Η Λένα μπορεί να αγαπά το διάβασμα στο μπαλκόνι, ενώ ο Θανάσης να προτιμά να βγαίνει όταν έχει ελεύθερο χρόνο. Μπορούν να εξηγήσουν τι τους αρέσει σε καθεμία από τις επιλογές, χωρίς να προσπαθήσουν να αποδείξουν ποιος ξέρει να περνά καλύτερα.

Αν χρησιμοποιείτε διαφορετικές γλώσσες στη γνωριμία, μια σύντομη απάντηση ίσως χρειάζεται μια απλούστερη ερώτηση. Μπορείς να ζητήσεις διευκρίνιση ή να εξηγήσεις μια λέξη που χρησιμοποίησες. Μη θεωρήσεις ότι η ευκολία στην έκφραση σου λέει πόσο ενδιαφέρουσα είναι η σκέψη του άλλου.

Κλείσε τη συζήτηση χωρίς να υποσχεθείς συνέχεια

Όταν έρθει η ώρα να φύγει, ο Θανάσης μπορεί να αναφέρει κάτι συγκεκριμένο που χάρηκε: «Μου άρεσε η ιστορία με το φυτό. Την επόμενη φορά θα σκεφτώ και τι χρειάζεται το φυτό, όχι μόνο πού φαίνεται ωραίο». Η αναφορά δείχνει ότι άκουσε τη Λένα, χωρίς να χρειάζεται να τη μετατρέψει σε μεγάλη δήλωση για τη μεταξύ τους συμβατότητα.

Αν θέλεις να ξαναβρεθείτε, μπορείς να το πεις και να αφήσεις χώρο στην απάντηση. Αν χρειάζεσαι χρόνο για να καταλάβεις πώς ένιωσες, μην υποσχεθείς μια επόμενη έξοδο από ευγένεια. Η σκέψη για το δεύτερο ραντεβού μπορεί να ξεκινήσει από αυτό που θέλεις πραγματικά να μοιραστείς ξανά.

Μια ευχάριστη κουβέντα δεν χρειάζεται να χωρέσει όλα όσα θα θέλατε να μάθετε. Μπορείς να φύγεις έχοντας ακούσει μια μικρή ιστορία και έχοντας δείξει κάτι δικό σου. Γνώρισε το Sugarfar στην Ελλάδα και άφησε τις επόμενες συζητήσεις να προκύψουν από συγκεκριμένη περιέργεια για τον άνθρωπο, με χώρο και για τη δική του φωνή.