Ραντεβού με γεμάτο πρόγραμμα: από το ίσως στη συμφωνία

Για να κανονίσεις ραντεβού με γεμάτο πρόγραμμα, ξεχώρισε μια πιθανή μέρα από μια πρόταση που μπορείς πραγματικά να κρατήσεις. Πες τι σε βολεύει τώρα και ενημέρωσε καθαρά αν αυτό αλλάξει, χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσεις όλες τις υποχρεώσεις σου.

Ο Χρήστος ζει στην Πάτρα και οι μέρες που δουλεύει αλλάζουν. Η Μυρτώ συνήθως κρατά την Πέμπτη για μια έξοδο. Θέλουν να γνωριστούν, όμως η κουβέντα τους επιστρέφει διαρκώς στο «να βρεθούμε κάποια στιγμή». Εκείνος δεν θέλει να υποσχεθεί κάτι που ίσως δεν γίνεται. Εκείνη δεν θέλει να αφήνει μια βραδιά ανοιχτή χωρίς να ξέρει αν έχουν κανονίσει. Το ενδιαφέρον υπάρχει, αλλά ακόμη δεν έχουν μια πρόταση που να μπορούν να δεχτούν και οι δύο.

Το «κάποια στιγμή» δεν είναι ακόμη πρόταση

Μια φράση όπως «θα ήταν ωραία να πιούμε έναν καφέ» μπορεί να δείχνει επιθυμία. Δεν λέει όμως ποια μέρα προτείνεις, αν την έχεις διαθέσιμη ή αν περιμένεις κάτι να ξεκαθαρίσει. Ο άνθρωπος που την ακούει μπορεί να συμφωνεί με την ιδέα χωρίς να γνωρίζει τι χρειάζεται να κάνει μετά.

Ο Χρήστος γράφει: «Ίσως μπορώ την Πέμπτη, αλλά δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμη». Η Μυρτώ θα μπορούσε να το καταλάβει ως σχεδόν βέβαιη συνάντηση. Εκείνος μπορεί να θεωρεί αυτονόητο ότι δεν έχει προτείνει κάτι οριστικό. Πριν θεωρήσουν ότι κάποιος δεν συνεννοείται σωστά, μπορούν να ξεκαθαρίσουν αν μιλούν για πιθανότητα ή για συμφωνία.

Μπορεί να συνεχίσει: «Δεν σου προτείνω ακόμη να την κρατήσεις. Μόλις ξέρω ότι μπορώ, θα σε ρωτήσω αν εξακολουθεί να σε βολεύει». Έτσι η πιθανότητα δεν μετατρέπεται σε υποχρέωση αναμονής. Η Μυρτώ μπορεί να κανονίσει τη βραδιά της χωρίς να χρειάζεται να απολογηθεί αν τελικά δεν είναι διαθέσιμη.

Σκέψου και τι περιμένεις εσύ από ένα αόριστο «ναι, να βρεθούμε». Αν το ακούς ως επιβεβαίωση, ρώτησε τι ακριβώς έχει συμφωνηθεί. Δεν χρειάζεται να μαντέψεις αν ο άλλος άνθρωπος εννοούσε αυτή την εβδομάδα ή μια γενική επιθυμία για αργότερα.

Πρότεινε μια μέρα που όντως σε βολεύει

Όταν ο Χρήστος ξέρει πλέον ότι μπορεί, επιστρέφει με συγκεκριμένη πρόταση: «Αυτή την Πέμπτη μπορώ να βγω νωρίς το βράδυ για καφέ. Θα ήθελες να βρεθούμε;». Η λέξη «αυτή» έχει σημασία. Προτείνει μια συνάντηση, δεν υπόσχεται ότι κάθε Πέμπτη θα είναι ελεύθερη από εδώ και πέρα.

Η Μυρτώ απαντά ότι τη βολεύει. Συνεχίζουν για να συμφωνήσουν ώρα και ένα δημόσιο μέρος όπου θέλουν να πάνε και οι δύο. Το να ταιριάζει η μέρα δεν σημαίνει ότι έχουν λυθεί αυτόματα όλες οι λεπτομέρειες. Ούτε χρειάζεται ο ένας να δεχτεί οποιοδήποτε μέρος μόνο επειδή δυσκολεύτηκαν να βρουν χρόνο.

Πριν πεις το δικό σου ναι, σκέψου και πώς φτάνεις στη συνάντηση. Αν πρέπει να φύγεις βιαστικά από μια υποχρέωση και να επιστρέψεις αμέσως σε άλλη, ίσως η συγκεκριμένη πρόταση να μη σου ταιριάζει. Μπορείς να ζητήσεις άλλη μέρα, αντί να δεχτείς και να ελπίζεις ότι όλα θα χωρέσουν.

Η απόσταση μπορεί να προσθέτει μια ξεχωριστή δυσκολία. Οι γνωριμίες από απόσταση χρειάζονται χώρο και για τη μετακίνηση, όχι μόνο για την ώρα που θα καθίσετε μαζί. Μην παρουσιάζεις ως διαθέσιμο χρόνο ένα κενό που υπάρχει μόνο πριν υπολογίσεις τη διαδρομή.

Πες πότε μπορείς χωρίς να εξηγήσεις όλο το πρόγραμμά σου

Μπορείς να πεις «οι διαθέσιμες μέρες μου αλλάζουν» χωρίς να στείλεις το πρόγραμμα εργασίας σου ή να εξηγήσεις κάθε προσωπική υποχρέωση. Για να αξιολογήσει κάποιος μια πρόταση, χρειάζεται να ξέρει τι προτείνεις. Δεν χρειάζεται απαραίτητα να ξέρει πού βρίσκεσαι όλες τις υπόλοιπες ώρες.

Αν ακούσεις «μα γιατί δεν μπορείς την Παρασκευή;», μπορείς να απαντήσεις: «Έχω ήδη κανονίσει κάτι. Μπορώ την Πέμπτη που σου πρότεινα». Η απάντηση δίνει την πληροφορία που αφορά το ραντεβού. Δεν ζητά από τον άλλο άνθρωπο να εγκρίνει αν ο λόγος σου είναι αρκετά σημαντικός.

Ο Χρήστος μπορεί επίσης να εξηγήσει μια σταθερή ανάγκη μέσα στο μεταβαλλόμενο πρόγραμμά του: «Με βοηθά να επιβεβαιώνουμε πριν θεωρήσουμε ότι έχουμε κανονίσει». Αυτό λέει πώς θέλει να συνεννοούνται. Δεν είναι απαίτηση να ακολουθεί η Μυρτώ τις αλλαγές του ούτε να κρατά όλες τις πιθανές μέρες διαθέσιμες.

Αν υπάρχουν γονικές υποχρεώσεις, το θέμα των γνωριμιών για γονείς έχει τη δική του συζήτηση για τον προσωπικό χρόνο. Και εκεί μπορείς να μιλήσεις για τη διαθεσιμότητά σου χωρίς να κάνεις την ιδιωτική ζωή άλλων ανθρώπων μέρος της εξήγησης.

Όταν αλλάζει μια ήδη συμφωνημένη μέρα

Το να μη γνωρίζεις ακόμη αν μπορείς διαφέρει από το να αλλάξει κάτι αφού έχεις πει ναι. Στη δεύτερη περίπτωση, ο άλλος άνθρωπος έχει ήδη στηριχτεί σε μια κοινή συμφωνία. Χρειάζεται να μάθει καθαρά ότι αυτή δεν ισχύει πια, όχι να το συμπεράνει από μια αόριστη αναφορά σε πολλή δουλειά.

Η Πέμπτη του Χρήστου τελικά αλλάζει. Γράφει: «Δεν μπορώ να κρατήσω τη συνάντησή μας την Πέμπτη. Λυπάμαι που αλλάζω κάτι που είχαμε κανονίσει. Μπορώ την Παρασκευή, αν σε βολεύει». Η νέα μέρα είναι πρόταση, όχι αυτόματη μεταφορά της συμφωνίας. Η Μυρτώ μπορεί να μην μπορεί ή να μη θέλει να κανονίσει αμέσως κάτι άλλο.

Εκείνη απαντά: «Παρασκευή δεν μπορώ. Θα μπορούσα το Σάββατο το πρωί». Ο Χρήστος χρειάζεται να ελέγξει αυτή τη δυνατότητα πριν συμφωνήσει. Το ότι η αλλαγή ξεκίνησε από εκείνον δεν κάνει χρήσιμο ένα δεύτερο βιαστικό ναι.

Αν δεν έχεις άλλη μέρα να προτείνεις, πες το. «Δεν ξέρω ακόμη πότε μπορώ να ξανακανονίσω» είναι πιο καθαρό από μια καινούρια υπόσχεση χωρίς βάση. Η συζήτηση για προσδοκίες και όρια βοηθά να ακουστεί και η απογοήτευση του άλλου, χωρίς να χρειάζεται κάποιος να αποδεχτεί επαναλαμβανόμενες αλλαγές.

Κράτησε επαφή χωρίς να γεμίσεις κάθε κενό

Η δυσκολία να συναντηθείτε μπορεί να σε κάνει να προσπαθείς να καλύψεις όλο τον ενδιάμεσο χρόνο με μηνύματα. Αν όμως απαντάς μόνο για να μη φανεί ότι αδιαφορείς, ίσως αρχίσεις να αντιμετωπίζεις ακόμη και μια ευχάριστη κουβέντα ως εκκρεμότητα. Δεν χρειάζεται κάθε κενό της μέρας σου να γίνει χώρος για επικοινωνία.

Μπορείς να διατηρήσεις ένα πραγματικό θέμα: «Μου έμεινε αυτό που είπες για τη βόλτα σου. Θέλω να το ακούσω καλύτερα όταν βρεθούμε». Η φράση αναφέρεται σε κάτι που σε ενδιαφέρει. Δεν συνοδεύεται από υπόσχεση ότι θα είσαι συνέχεια στο τηλέφωνο μέχρι τότε.

Η Μυρτώ μπορεί να χαίρεται με αυτή την επαφή και ταυτόχρονα να θέλει μια συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί. Ο Χρήστος μπορεί να έχει διάθεση για κουβέντα αλλά όχι την ίδια καθημερινή διαθεσιμότητα. Χρειάζεται να δουν αν αυτό που μπορούν να δώσουν ταιριάζει με όσα θέλουν, χωρίς να χρησιμοποιούν τα μηνύματα ως μέτρο αφοσίωσης.

Το αμοιβαίο ενδιαφέρον φαίνεται μέσα στη συμμετοχή που επιλέγει ο καθένας. Η γρήγορη απάντηση δεν εξηγεί μόνη της αυτή τη συμμετοχή, όπως και μια γεμάτη μέρα δεν εξηγεί από μόνη της την απουσία της.

Αν οι ρυθμοί δεν συναντιούνται

Μπορεί να υπάρχει καλή διάθεση, αλλά να δυσκολεύεστε να βρείτε έναν τρόπο επαφής που σας ικανοποιεί. Η Μυρτώ ίσως θέλει να ξέρει νωρίτερα ποια μέρα θα βγουν. Ο Χρήστος ίσως δεν μπορεί να προσφέρει αυτή τη σταθερότητα. Το να αναγνωρίσουν τη διαφορά δεν σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να αποδείξει πως ενδιαφέρεται περισσότερο.

Μια ειλικρινής φράση θα ήταν: «Μου αρέσει να σε γνωρίζω, αλλά ο τρόπος που βρίσκουμε χρόνο τώρα με δυσκολεύει. Εσύ πώς τον βλέπεις;». Άκου την απάντηση πριν προτείνεις άλλη λύση. Ίσως υπάρχει μια δυνατότητα που δεν είχατε εξετάσει. Ίσως αυτό που χρειάζεται ο ένας δεν χωρά στην καθημερινότητα του άλλου.

Αν τελικά βρεθείτε και θελήσετε ένα δεύτερο ραντεβού, η πρώτη επιτυχημένη συνάντηση δεν ορίζει ένα μόνιμο πρόγραμμα. Μπορείτε να κρατήσετε ό,τι βοήθησε στη συνεννόηση και να συζητήσετε ξανά ποια μέρα και ποιος τρόπος συνάντησης σας βολεύει.

Βρες χώρο για γνωριμίες με τον δικό σου ρυθμό. Πριν στείλεις το επόμενο «κάποια στιγμή», σκέψου αν έχεις μια μέρα να προτείνεις ή μια αβεβαιότητα να εξηγήσεις. Και οι δύο απαντήσεις είναι χρήσιμες όταν ο άλλος άνθρωπος μπορεί να καταλάβει τη διαφορά.